Novi naučni podaci otkrivaju da je Japan tokom jednog od najjačih zemljotresa u istoriji doživeo i do sada nepoznat geološki fenomen koji je doveo do trajnog pomeranja tla. Istraživači sa Univerziteta u Čikagu otkrili su da su reflektovani seizmički talasi doprineli pomeranju delova japanske teritorije ka istoku za oko 5 do 6 milimetara.
Ovaj efekat zabeležen je nakon razornog zemljotresa jačine 9,0 stepeni Rihterove skale koji je 11. marta 2011. pogodio severoistočnu obalu ostrva Honšu. Tokom analize podataka, naučnici su uočili snažan ScS signal u GNSS mreži GEONET, koji je poticao od talasa reflektovanih sa granice između Zemljinog omotača i spoljašnjeg jezgra.
Iako GNSS sistemi uobičajeno mere pomeranje tla, signal je bio toliko izražen da je registrovan i u udaljenim delovima Azije, uključujući Kinu. Dalja istraživanja pokazala su da se pojedine GPS stanice nisu vratile u prvobitni položaj, što ukazuje na stvarno, trajno pomeranje terena, a ne na grešku u merenju.
Prema modelima istraživača, reflektovani seizmički talasi mogli su da deluju kao okidač za blago klizanje duž već napregnutih tektonskih ploča, što je izazvalo milimetarske, ali merljive promene na površini Zemlje.
Zemljotres iz 2011. godine ostao je upamćen kao najrazorniji u modernoj istoriji Japana. Potres je izazvao i ogroman cunami sa talasima do 40 metara, koji su prodirali duboko u kopno i uništili čitava priobalna područja.
POVEZANE VESTI
Katastrofa je dovela i do nuklearne havarije u Fukušimi, dok je ukupan broj poginulih i nestalih procenjen na oko 20.000 ljudi, uz štetu veću od $150 milijardi.
Ovo otkriće otvara novo poglavlje u razumevanju kako ekstremni seizmički događaji mogu uticati na kretanje Zemljine kore.
IZVOR: B92, FOTO: PIXABAY
